Τι νερό πίνουμε στην περιοχή;

 Ανησυχητικά τα νέα σχετικά με το νερό που πίνουμε σύμφωνα με το ρεπορτάζ που ανάρτησε το e-mesara:

 http://e-mesara.gr/index.php/2014-01-29-19-19-39/26312-vrethike-eksasthenes-xromio-sto-nero-tis-galias-akatallilo-gia-posimo-alla-kai-gia-mageirema

Βρέθηκε εξασθενές χρώμιο στο νερό ύδρευσης της Γαλιάς...

Λίγα βασικά για το εξασθενές χρώμιο:

1. Είναι επικίνδυνο ακόμα και σε μικρές συγκεντρώσεις

2. Δεν βρίσκεται στην φύση ελεύθερο και συνεπώς:

3. Είναι αποτέλεσμα κάποιας ανθρώπινης δραστηριότητας

και συνεπώς είναι:

ΑΠΟΤΈΛΕΣΜΑ ΚΑΠΟΙΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ-ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ ΠΟΥ ΕΡΙΞΕ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΕΙ Η ΔΙΑΘΕΣΕΙ  ΌΠΩΣ ΟΦΕΙΛΕ

 Είναι σαφές το τελευταίο νομίζω, αλλά ας το αναλύσουμε λίγο, είναι σίγουρο ότι το εξασθενές χρώμιο δεν μπορεί να βρεθεί από μόνο του στο περιβάλλον, κάποια βιομηχανική, βιοτεχνική δραστηριότητα το παράγει κάτι που δεν είναι κακό από μόνο του. Όμως επικίνδυνα απόβλητα δεν είναι δυνατόν να πετιούνται στο περιβάλλον και να το μολύνουν, Πρέπει να επεξεργάζονται ή να πηγαίνουν με ειδικά βυτιοφόρα προς επεξεργασία ή αποθήκευση στις ανάλογες εγκαταστάσεις.

 Το να τα αφήνεις στο περιβάλλον είναι κακουργηματική ενέργεια και κανονικά πρέπει να ασκηθεί δίωξη από εισαγγελέα κατά παντώς υπευθύνου αφού κινδυνεύουν μακροπρόθεσμα ανθρώπινες ζωές από την πόση του νερού.

 Πάντως για να το γενικεύσω είναι θέμα γενικότερα στην περιοχή η ποιότητα του νερού, Στις Μοίρες είναι σίγουρα μη πόσιμο, Ωστόσο δεν είναι διαθέσιμες μετρήσεις της ποιότητας του νερού. Σε ανάλογο μήνυμα στην ΔΕΥΑ Φαιστού απλώς δεν μου απάντησαν, 

Θέτω λοιπόν τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Γίνονται τακτικοί έλεγχοι της ποιότητας του νερού ύδρευσης των Μοιρών;

2. Τα αποτελέσματα γιατί δεν δημοσιοποιούνται;

 Είναι θέμα, γιατί κανείς δεν πίνει νερό στις Μοίρες από την βρύση, ωστόσο πολλοί το χρησιμοποιούν για μαγείρεμα και κανείς δεν ξέρει ποιο είναι το πρόβλημα του, Έχει σίγουρα πολλά άλατα, αλλά είναι μόνο αυτό; Υπάρχει μήπως μόλυνση και από τα λιπάσματα από κάτι άλλο; Πιστεύω ότι θα έπρεπε να υπάρχουν στοιχεία που να αναρτώνται μηνιαίως τουλάχιστον στην ιστοσελίδα του Δήμου Φαιστού, όχι μόνο για τις Μοίρες αλλά για όλη την περιοχή. 

 Γενικότερα στις Μοίρες το αντιμετωπίζουν με διάφορους τρόπους, φίλτρα νερού, εμφιαλωμένο νερό, κανίστρες κ.α.

 Τα μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού είναι σοβαρό θέμα, γιατί το νερό μπορεί να είναι υψηλής ποιότητας αλλά δεν ξέρω πως φτάνει στον αγοραστή, μια βόλτα στα μαγαζιά της περιοχής είναι ενδεικτική, αποθηκευμένο σε παλέτες, εκτεθειμένο στον ήλιο είναι κάτι το σύνηθες, απορώ κανείς δεν ξέρει ότι έτσι το εμφιαλωμένο νερό γίνεται ακατάλληλο προς πόση; Προσωπικά αγοράζω νερό μόνο από μαγαζιά που ξέρω ότι το έχουν σίγουρα αποθηκευμένο σε σκιερό μέρος, και δεν είναι πολλά. 

  Έπειτα για λόγους οικονομίας πολλοί τα ξαναγεμίζουν από μέρη που θεωρούν ότι έχει καλό νερό. Δυστυχώς τα μπουκάλια αυτά δεν πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται αφού αναπτύσσονται διάφοροι μικροοργανισμοί και ενώσεις...

  Για τις κανίστρες και οποιοδήποτε άλλο μέσο αποθήκευσης πρέπει να αναρωτηθούμε επίσης αν είναι κατάλληλο για αποθήκευση νερού, για πόσο καιρό, για πόσες φορές...

  Για τα φίλτρα νερού θεωρώ ότι μπορούν να κάνουν πολύ καλή δουλειά με την προϋπόθεση ότι θα είχαμε τις μετρήσεις ποιότητας νερού της ΔΕΥΑ για να ξέρουμε τι φίλτρο χρειαζόμαστε και να μην στηριζόμαστε μόνο στους πωλητές.

Η ανταλλακτική βιβλιοθήκη των Μοιρών υπό διάλυση...

  Τι είναι οι ανταλλακτικές βιβλιοθήκες; Μια υπαίθρια, συνήθως, κατασκευή, όπου αφήνουμε βιβλία τα οποία έχουμε διαβάσει και παίρνουμε άλλα που έχουν αφήσει κάποιοι άλλοι. 

  Βασικός κανόνας για να μπορέσει να λειτουργήσει μια τέτοια βιβλιοθήκη είναι να αφήνουμε τουλάχιστον όσα βιβλία παίρνουμε.

  Εντόπισα μια ωραία ανάρτηση που έγινε τον Ιούλιο του 2014 στα Μεσσαρίτικα Νέα:

http://messaritikanea.blogspot.gr/2014/07/blog-post_26.html

  Ήταν λίγο πριν η πράξη αυτή γίνει πραγματικότητα από την ομάδα ΔΡΩ τον Δεκέμβριο του 2014. Δεν ξέρω αν εμπνεύστηκαν από εκείνη την ανάρτηση ή όχι, δεν έχει και κάποια σημασία, μια ωραία ιδέα και πρόταση που έγινε πραγματικότητα.  Μια εξαιρετική πρωτοβουλία από την ομάδα ΔΡΩ.

  Και ερχόμαστε στην πραγματικότητα, ο κόσμος δεν την αγκάλιασε, είναι σίγουρο ότι πολλοί δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη της και πολλοί δεν ξέρουν πως λειτουργεί το σύστημα και ακόμα χειρότερα πολλοί την εκμεταλλεύτηκαν.

  1. Έγραφαν τα Μεσσαρίτικα Νέα στην ανάρτηση:

"Η εμπειρία έχει δείξει ότι παρ' όλο που οι βιβλιοθήκες αυτές είναι χωρίς έλεγχο λειτουργούν αποτελεσματικά και μάλιστα τα βιβλία που αφήνουν είναι περισσότερα απ' όσα παίρνουν!"

  Και όμως έχω αφήσει κι εγώ βιβλία κατά καιρούς αρκετά χωρίς να παίρνω και έχω δει και άλλους να το κάνουν, και όλες τις φορές όταν επιστρέφω μετά από λίγες μέρες βλέπω την ίδια κατάσταση, να έχουν πάρει τα περισσότερα βιβλία χωρίς να τα έχουν αντικαταστήσει, Κάποιοι το βρήκαν σαν μια ευκαιρία να φτιάξουν την βιβλιοθήκη τους... Δεν έχω λόγια...Το χειρότερο είχε πάει κάποιος είχε κάνει διαλογή των βιβλίων που τον ενδιέφεραν και τα υπόλοιπα τα είχε αφήσει σε μια θήκη κάτω παρατημένα, αφού δεν του άρεσαν, ας μην τα πάρει κανένας, τι να πω κι εδώ...

  

  2.Άλλη μια παρανόηση που έχει γίνει: Στην βιβλιοθήκη δεν αφήνουμε ότι άχρηστο βιβλίο έχουμε που δεν θέλουμε, έχω δει κατά καιρούς διαφημιστικά έντυπα εφημερίδων, βιβλία ECDL δεκαετίας και βάλε, ουσιαστικά άχρηστα πλέον, παλιά περιοδικά από αυτά που συνήθως βρίσκουμε στα κομμωτήρια με διαφημίσεις και η λίστα συνεχίζεται..

Να γίνει ξεκάθαρο, λοιπόν, πάμε για να βρούμε βιβλία που μας αρέσουν, και αφήνουμε βιβλία που θεωρούμε ότι θα αρέσουν στους άλλους, όχι ότι σαβούρα θέλουμε να ξεφορτωθούμε.

Αυτήν την στιγμή η βιβλιοθήκη θέλει επισκευές αφού σε πολλά ράφια έχει φύγει το προστατευτικό τζάμι. 

Θέλει να σταματήσει το Λουκουματζίδικο να αφήνει τις καρέκλες του γύρω από την βιβλιοθήκη κάνοντας την πρόσβαση της δύσκολη.

Θέλει να δωθεί λίγο δημοσιότητα στην ύπαρξη της βιβλιοθήκης από τα έντυπα, διαδικτυακά και ραδιοφωνικά ειδησεογραφικά μέσα της περιοχής μας.

Θέλει να αποδοκιμάσουμε και καταδικάσουμε όσους κάνουν κατάχρηση της βιβλιοθήκης.

και κυρίως θέλει να την αγκαλιάσουμε εμείς οι ίδιοι οι Δημότες, να την χρησιμοποιήσουμε αλλά και να βοηθήσουμε να την χρησιμοποιήσουν οι άλλοι.

Αλυσοδεμένα ζώα και αδιαφορία

  Τελευταία διαβάζω συνεχώς άρθρα για κάποιους το λιγότερο ασυνείδητος που πετούν δηλητηριασμένες φόλες στην περιοχή μας. Μια απαίσια πράξη που προκαλεί βασανιστικό θάνατο σε ζώα τα οποία δεν μας έχουν φταίξει σε τίποτα. Μια πράξη καταδικαστέα από τους περισσότερους νομίζω.

  Όμως πέραν από την θανάτωση απαγορεύεται και η κακοποίηση και βασανισμός των ζώων.

Και είναι σίγουρα κακοποίηση και βασανισμός να έχεις κάποιο ζώο δεμένο μόνιμα με αλυσίδα, ή αφημένο σε κάποια μικρή ταράτσα, ας αναλογιστούμε μόνο αν θα μας άρεσε να κάνει κάποιου είδος ανώτερο ον το ίδιο σε μας. Ας  καταλάβουμε ότι το να έχουμε ένα κατοικίδιο μας φορτώνει υποχρεώσεις και μάλιστα σοβαρές, πρέπει να φροντίζουμε για την υγεία του, τις καθημερινές του βόλτες και την παροχή αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Ο νόμος είναι σαφής και αυστηρός, απαγορεύεται να έχουμε μόνιμα τα σκυλιά μας αλυσοδεμένα, εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες ή αφημένα μονίμως στην ταράτσα. 

 Για την ακρίβεια ο νόμος είναι ακόμα πιο αυστηρός, προϋποθέτει τα ζώα να έχουν τσιπ, να είναι εμβολιασμένα με το ανάλογο βιβλιάριο και οι ποινές είναι αρκετά αυστηρές μάλιστα. Το ζήτημα είναι ότι και εδώ ο νόμος δεν εφαρμόζεται. Στο κέντρο των Μοιρών δεν εμφανίζονται τέτοια φαινόμενα αλλά ας κάνουμε μια μικρή διαδρομή. Ας ξεκινήσουμε από την πλατεία Ομονοίας και ας πάρουμε τον δρόμο του Αγίου Γεωργίου. 

 Τίποτα παράξενο στην αρχή κανένα ζώο δεμένο ή κάτι παρόμοιο, αλλά μόλις περάσουμε λίγο την εκκλησία ας κοιτάξουμε λίγο αριστερά, σε μια μικρή ταράτσα ένας μαύρος σκύλος, εκτεθειμένος στον ήλιο και στην βροχή γαβγίζει εξαγριωμένα, συνεχώς μόνος του εκεί.

 Ας προχωρήσουμε λίγο και ας κάνουμε μια βόλτα στους γύρω παράδρομους όλο και κάποιον σκύλο δεμένο θα δούμε. Αλλά αυτό δεν είναι παρά η πρόγευση, στον δρόμο προς την Γαλιά ένα ντόπερμαν είναι μονίμως δεμένο στην άκρη του δρόμου και πηγαίνοντας προς το ΚΤΕΟ βλέπουμε μονίμως δεμένα σκυλιά.

  Ξέρω ότι έτσι γινόταν από παλιά, θεωρούσαμε ότι μπορούμε να έχουμε τους σκύλους δεμένους μόνιμα και ότι αυτό είναι φυσιολογικό. Ωστόσο ήμασταν λάθος, το να έχουμε έναν σκύλο ή οποιοδήποτε άλλο κατοικίδιο έχει υποχρεώσεις και σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται ο βασανισμός του είτε αυτός είναι σωματικός είτε με την μορφή του δεσίματος και της εγκατάλειψης.

  Για την κατάσταση που επικρατεί και μπορώ να πω ότι μας ντροπιάζει φταίνε 3 κατηγορίες ατόμων:

1. Οι ιδιοκτήτες τους, που πιστεύουν ότι τα σκυλιά είναι ένα "αντικείμενο" που μπορούν να του φέρονται όπως αυτοί νομίζουν.

2. Εμείς οι ίδιοι, που ανεχόμαστε την κατάσταση και δεν τους καταγγέλλουμε είτε γιατί δεν θέλουμε να τιμωρηθούν, είτε γιατί δεν θέλουμε να χαλάσουμε την σχέση μας μαζί τους, είτε γιατί απλά αδιαφορούμε.

3 Η αστυνομία της περιοχής, γιατί ενώ περνάει με τα περιπολικά από αυτούς τους δρόμους και βλέπει μπροστά της αυτό που συμβαίνει κλείνει τα μάτια σε ένα αδίκημα που διώκεται αυτεπαγγέλτως και μπορεί να οδηγήσει τον άλλο στο αυτόφωρο.

Για να διορθωθεί η κατάσταση πρέπει να:

1. Αλλάξει η νοοτροπία όλων μας στο τι σημαίνει να έχουμε ένα κατοικίδιο.

2. Να υπάρχει κατακραυγή ανάλογη με αυτή που υπάρχει για όσους ρίχνουν φόλα. 

3, Να σταματήσουμε να είμαστε παθητικοί σε όσα βλέπουμε να συμβαίνουν και να ασχημίζουν την περιοχή μας.

Ακολούθησα μια διαδρομή, φυσικά το ίδιο συμβαίνει παντού στα περίχωρα των Μοιρών, μελλοντικά θα ακολουθήσω διάφορες διαδρομές και θα ανεβάσω φωτογραφίες με αυτά που εδώ περιγράφω, Θα εκπλαγούμε από το μέγεθος του φαινομένου....

Πεζοί και οδηγοί στους δρόμους των Μοιρών (μέρος 2 )

Το πρώτο μέρος εδώ: http://moires-sxoliasmoi.blogspot.gr/2016/11/1.html

  Και ο φίλος μας αρχίζει την βόλτα του πάλι από τον κεντρικό δρόμο, όπου διαπιστώνει ότι δεν είναι και τόσο εύκολο να πάει από το πεζοδρόμιο.
  Τα μανάβικα κλείνουν τελείως τον δρόμο με τα προϊόντα τους, τα σουβλατζίδικα το ίδιο, φτάνοντας στο κέντρο, εμπορεύματα από το βιβλιοπωλείο και τον Πετρόπουλο σε αναγκάζουν να πας από τον δρόμο και λίγο πιο κάτω φτάνουμε στις καφετέριες,καφενεία, εκεί όπου το πεζοδρόμιο είναι αρκετά πλατύ. Θα ήταν φυσιολογικό, λοιπόν, να είχαν αφήσει μια λωρίδα εξωτερικά και όχι εσωτερικά για να περπατάει ο κόσμος.
  Δεν θέλει να χαλάσει την διάθεση του όμως ο φίλος μας και αποφασίζει (αναγκαστικά) να συνεχίσει την βόλτα του στον δρόμο, εδώ ο κίνδυνος προέρχεται από μερικούς οδηγούς είτε με αυτοκίνητα με πειραγμένες εξατμίσεις, είτε 4χ4 με φιμέ τζάμια που έχουν μια αίσθηση ότι ο δρόμος είναι πίστα για ράλυ,  Αδιαφορώντας για τον κίνδυνο να πατήσουν κάποιον πεζό, επιταχύνουν επικίνδυνα.
  Το ωραίο είναι ότι ο φίλος μας θέλοντας να βρει ησυχία αφήνει πια τον κεντρικό δρόμο και μπαίνει σε έναν παράδρομο όπου ένα από τα αυτοκίνητα τρέχει σαν δαιμονισμένο μες στο στενό αδιαφορώντας για τους πεζούς.

End of the Story

Μέσα από τα μάτια του προσπάθησα ίσως με μια δόση υπερβολής αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλης να αποτυπώσω την καθημερινή κατάσταση κυρίως στον κεντρικό δρόμο των Μοιρών.

Τα προβλήματα είναι γνωστά:
-Παρκάρισμα παντού αρκεί να μην περπατήσουμε καθόλου
-Επικίνδυνη οδήγηση ακόμα και μέσα στην πόλη αδιαφορώντας για τους γύρω μας ή έχοντας την μουσική στο τέρμα.
-Πεζοδρόμια που μόνο πεζοδρόμια δεν είναι αφού έχουν καταληφθεί από διάφορα μαγαζιά.
-Αδυναμία των πεζών να περπατήσουν με ασφάλεια, ιδιαίτερα για τους γονείς που έχουν παιδιά σε    καροτσάκι.
-Γενικότερη αδιαφορία για τις συνέπειες των πράξεων μας (μιλάμε ενώ είναι ουρά πίσω μας, παρκάρισμα σε σημεία που κόβουν τις διαβάσεις ή την ορατότητα στις διασταυρώσεις.)

Οι αιτίες είναι γνωστές επίσης:
- Η κουλτούρα και νοοτροπία μας
- Η έλλειψη τιμωρίας γι' αυτές τις ποινές

Οι λύσεις είναι προφανείς επίσης:
-Καθημερινή παρουσία της τροχαίας
-Ξανά τα πεζοδρόμια στους πεζούς
-Δική μας συνειδητοποίηση ότι πρέπει να σεβόμαστε τους άλλους.

Τα ερωτήματα που σ' εμένα έχουν προκύψει είναι τα εξής;
1 .Η αστυνομία που περνάει καθημερινά από τους δρόμους και βλέπει την κατάσταση γιατί δεν αντιδράει; γιατί δεν αρχίζει να κόβει κλήσεις;
2. Η αστυνομία δεν το βλέπει, ο Δήμαρχος, οι σύμβουλοι δεν βλέπουν την κατάσταση, για ποιο λόγο δεν απαιτούν από την αστυνομία να αρχίσει να γράφει όσους παρκάρουν παράνομα και όσους οδηγούν υπερβολικά;
3. Και φυσικά πως επιτρέπουν οι Δημοτικές αρχές αυτό το χάλι με τα πεζοδρόμια και χωρίς να αντιδράει ούτε η αντιπολίτευση.

Και εδώ η λογικοφανής εξήγηση είναι ότι δεν θέλουν να τα έχουν άσχημα με τους δημότες που μπορεί να κληθούν να τους ξαναψηφίσουν.

Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι αν ένα μικρό ποσοστό κάνει την ζωή δύσκολη στους υπολοίπους στην πραγματικότητα η πλειοψηφία θα ευχαριστηθεί όταν θα μπορεί να ξαναπερπατήσει στο κέντρο. Τα μαγαζιά αν φοβούνται ότι θα χάσουν πελάτες στην πραγματικότητα θα δουν ότι όλο και περισσότεροι θα έρχονται όταν ξέρουν ότι ο δρόμος θα είναι ασφαλής. Η λωρίδα πεζοδρομίου που θα δωθεί ξανά στους πεζούς θα κάνει την απόφαση κάποιου να περπατήσει ευκολότερη.
Γενικότερα όσοι νομίζουν ότι θα θιγούν θα δουν ότι τελικά είναι καλύτερα. Οι μοναδικοί που θα είναι δυσαρεστημένοι είναι όσοι επιδειξίες θέλουν να περνούν τρέχοντας με 100 μέσα στην πόλη και με τέρμα την μουσική και όσοι θεωρούν ότι το να περπατήσουν 100 μέτρα για να πάνε εκεί που θέλουν είναι ντροπή....

Πεζοί και οδηγοί στους δρόμους των Μοιρών (μέρος 1)

Είναι γνωστό το πρόβλημα.
  Έστω ότι κάποιος ανυποψίαστος τουρίστας έρχεται από το Ηράκλειο, φτάνει στις Μοίρες και διασχίζει με το αυτοκίνητο του τον κεντρικό δρόμο των Μοιρών.
Από την αρχή κιόλας θα διαπιστώσει ότι οι οδηγοί το έχουν σε γρουσουζιά να περπατήσουν μεγαλύτερη από την ελάχιστη δυνατή απόσταση από το σημείο ενδιαφέροντος τους  και του καθίσματος του αυτοκινήτου.
  Έτσι προκειμένου να μην παραβούν τον κανόνα αυτόν θα παρκάρουν ακριβώς δίπλα στο περίπτερο έξω από την Πειραιώς και ας έχει αμέσως μετά χώρο να παρκάρουν, Θα αναγκαστεί ο οδηγός μας να περιμένει υπομονετικά να αγοράσει ο οδηγός τα τσιγάρα, να μιλήσει με τον περιπτερά και να σηκωθεί να φύγει. Θα προσπαθούσε να τον προσπεράσει αλλά ακριβώς την ίδια ιδέα είχε και ο άλλος που πάρκαρε απέναντι στο παντοπωλείο με αποτέλεσμα να κλείσει ο δρόμος.
 Και αυτοί σε μερικά λεπτά θα φύγουν, Το χειρότερο είναι ο άλλος που αποφάσισε να κάτσει στο μεζεδοπωλείο που υπάρχει δίπλα και προφανώς πάρκαρε το 4Χ4 κλείνοντας το ένα ρεύμα. Θα έβγαινε έξω ο φίλος μας ο τουρίστας αλλά κάτι έχει ακούσει για ...κατσούνες  και φοβάται λίγο. Έτσι περιμένει λίγο ακόμα.
 Προχωρώντας στον δρόμο η ίδια κατάσταση συνεχίζεται στα σουβλατζίδικα που υπάρχουν στον δρόμο και παραδόξως χειροτερεύει εκεί που ο δρόμος γίνεται όλο και φαρδύτερος. Βλέπετε εκεί είναι καφενεία, καφετέριες, φαγάδικα και όλοι θέλουν να παρκάρουν απ' έξω, Με αποτέλεσμα να υπάρχουν τα:
α. Παρκαρισμένα αμάξια
β. Διπλοπαρκαρισμένα αμάξια
γ. Τριπλοπαρκαρισμένα αμάξια
δ. μερικά τετραπλοπαρκαρισμένα αμάξια και
ε. αμάξια που έχουν κλείσει την λωρίδα που έχει μείνει για να μιλήσει ο οδηγός που είναι μέσα με κάποιον γνωστό του που έχει δει αδιαφορώντας για την ουρά πίσω του.

Προχωράει λίγο ακόμα μετά την διχάλα που κάνει ο δρόμος και ω έκπληξη σε μια διαγώνιο έχουν παρκάρει ένα σκάφος σε έναν στενό δρόμο, ευτυχώς ο φίλος μας δεν θέλει να μπει εκεί καθώς θα χωρούσε με δυσκολία και προχωρώντας φεύγει επιτέλους από τις Μοίρες.

Κάνει τις διακοπές του, έχει διαβάσει και στην "Άποψη" για την διασταύρωση στον Κλάδο όπου οι απρόσεκτοι τουρίστες περνάνε χωρίς να σταματήσουν και γίνονται ατυχήματα...
Μια που επιστρέφει από τον πομπιανό δρόμο σκέφτεται ότι αυτός θα είναι προσεκτικός...
Φτάνει στην περιβόητη διασταύρωση, μα υπάρχει το σήμα "ΣΤΟΠ", αλλά έλα που είναι παρκαρισμένο ένα αυτοκίνητο πάνω στην στροφή μπαίνει στο αριστερό ρεύμα προχωράει αλλά ακριβώς στο ζαχαροπλαστείο του Κλάδου είναι παρκαρισμένο ένα αγροτικό που ο κάτοχος του μάλλον ένιωσε μια..λιγούρα. Ο φίλος μας ο τουρίστας δεν έχει ορατότητα αναγκάζεται να προχωρήσει χωρίς να βλέπει και ένα αυτοκίνητο πέφτει πάνω στο δικό του αμάξι.
Μάλλον τελικά δεν έφταιγαν οι "απρόσεκτοι τουρίστες" αλλά οι απερίσκεπτοι που παρκάρουν πάνω στις στροφές για τα ατυχήματα. Δεν έχει πάθει κανείς τίποτα ευτυχώς. Μετά τις δηλώσεις ατυχήματος η οδική πέρνει το όχημα του και αυτός πρέπει να μετακινηθεί με το λεωφορείο.

Οπότε παίρνει μια κρίσιμη απόφαση, να γνωρίσει τις Μοίρες ως πεζός....

(συνεχίζεται..)

Ένα ιστολόγιο για τις Μοίρες, χρειάζεται;

Χρειάζεται άραγε ένα ιστολόγιο που να ασχολείται με το τι συμβαίνει στις Μοίρες;

Δεν καλύπτουν άραγε οι ιστοσελίδες που ήδη υπάρχουν την ανάγκη για ενημέρωση;

Υπάρχουν θέματα που θα έπρεπε αλλά δεν μας απασχολούν;

Ναι, όχι και ναι είναι οι απαντήσεις που ο ίδιος δίνω.

Υπάρχουν αυτήν την στιγμή 2 κύριες δημοσιογραφικές ιστοσελίδες που ασχολούνται γενικότερα με το νότιο Ηράκλειο, το e-mesara.gr και η apopsilive.gr. Και οι δυο ιστοσελίδες έχουν συνεχή ροή ειδήσεων για ότι συμβαίνει, στην περιοχή και στον Δήμο. Έχουν όμως και αρκετά, για μένα, μειονεκτήματα.
  Πρώτον τα περισσότερα άρθρα που ανεβάζουν είναι απλή καταγραφή των γεγονότων χωρίς την δική τους άποψη, χωρίς προβληματισμούς για τα ευρύτερα προβλήματα της περιοχής, δεν έχουν με λίγα λόγια άρθρα άποψης.
  Δεύτερον δεν είναι ανοικτά τα άρθρα τους στον σχολιασμό από το κοινό, το e-mesara,gr δεν έχει καν σχολιασμό, πρέπει να στείλεις μήνυμα στους διαχειριστές που συνήθως δεν απαντούν.
  Το apopsilive.gr έχει υποτίθεται σχολιασμό μόνο που τα σχόλια που έχουν γίνει περιμένουν εδώ και ...μήνες (ναι μήνες) την έγκριση των διαχειριστών...

Πιστεύω ότι η περιοχή μας έχει ένα σωρό θέματα που αν και συζητιούνται από κατοίκους δεν προβάλλονται από τα μέσα ενημέρωσης της περιοχής ή αν προβάλλονται δεν υπάρχει αντίλογος ως προς τις απόψεις που ακούγονται.

Προφανώς και δεν μπορώ να ανταγωνιστώ αυτές τις ιστοσελίδες, δεν είναι κιόλας αυτός ο σκοπός μου. Δεν θα υπάρχει συνεχή ροή ειδήσεων, Δεν θα υπάρχουν καν καθημερινά άρθρα. Όμως θα προσπαθήσω να θίξω θέματα που μας απασχολούν, που μας κάνουν την καθημερινότητα μας δύσκολη, θα είμαι ανοικτός στο να ακούσω διαφορετικές απόψεις και σχολιασμούς.