Το πρώτο μέρος εδώ: http://moires-sxoliasmoi.blogspot.gr/2016/11/1.html
Και ο φίλος μας αρχίζει την βόλτα του πάλι από τον κεντρικό δρόμο, όπου διαπιστώνει ότι δεν είναι και τόσο εύκολο να πάει από το πεζοδρόμιο.
Τα μανάβικα κλείνουν τελείως τον δρόμο με τα προϊόντα τους, τα σουβλατζίδικα το ίδιο, φτάνοντας στο κέντρο, εμπορεύματα από το βιβλιοπωλείο και τον Πετρόπουλο σε αναγκάζουν να πας από τον δρόμο και λίγο πιο κάτω φτάνουμε στις καφετέριες,καφενεία, εκεί όπου το πεζοδρόμιο είναι αρκετά πλατύ. Θα ήταν φυσιολογικό, λοιπόν, να είχαν αφήσει μια λωρίδα εξωτερικά και όχι εσωτερικά για να περπατάει ο κόσμος.
Δεν θέλει να χαλάσει την διάθεση του όμως ο φίλος μας και αποφασίζει (αναγκαστικά) να συνεχίσει την βόλτα του στον δρόμο, εδώ ο κίνδυνος προέρχεται από μερικούς οδηγούς είτε με αυτοκίνητα με πειραγμένες εξατμίσεις, είτε 4χ4 με φιμέ τζάμια που έχουν μια αίσθηση ότι ο δρόμος είναι πίστα για ράλυ, Αδιαφορώντας για τον κίνδυνο να πατήσουν κάποιον πεζό, επιταχύνουν επικίνδυνα.
Το ωραίο είναι ότι ο φίλος μας θέλοντας να βρει ησυχία αφήνει πια τον κεντρικό δρόμο και μπαίνει σε έναν παράδρομο όπου ένα από τα αυτοκίνητα τρέχει σαν δαιμονισμένο μες στο στενό αδιαφορώντας για τους πεζούς.
End of the Story
Μέσα από τα μάτια του προσπάθησα ίσως με μια δόση υπερβολής αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλης να αποτυπώσω την καθημερινή κατάσταση κυρίως στον κεντρικό δρόμο των Μοιρών.
Τα προβλήματα είναι γνωστά:
-Παρκάρισμα παντού αρκεί να μην περπατήσουμε καθόλου
-Επικίνδυνη οδήγηση ακόμα και μέσα στην πόλη αδιαφορώντας για τους γύρω μας ή έχοντας την μουσική στο τέρμα.
-Πεζοδρόμια που μόνο πεζοδρόμια δεν είναι αφού έχουν καταληφθεί από διάφορα μαγαζιά.
-Αδυναμία των πεζών να περπατήσουν με ασφάλεια, ιδιαίτερα για τους γονείς που έχουν παιδιά σε καροτσάκι.
-Γενικότερη αδιαφορία για τις συνέπειες των πράξεων μας (μιλάμε ενώ είναι ουρά πίσω μας, παρκάρισμα σε σημεία που κόβουν τις διαβάσεις ή την ορατότητα στις διασταυρώσεις.)
Οι αιτίες είναι γνωστές επίσης:
- Η κουλτούρα και νοοτροπία μας
- Η έλλειψη τιμωρίας γι' αυτές τις ποινές
Οι λύσεις είναι προφανείς επίσης:
-Καθημερινή παρουσία της τροχαίας
-Ξανά τα πεζοδρόμια στους πεζούς
-Δική μας συνειδητοποίηση ότι πρέπει να σεβόμαστε τους άλλους.
Τα ερωτήματα που σ' εμένα έχουν προκύψει είναι τα εξής;
1 .Η αστυνομία που περνάει καθημερινά από τους δρόμους και βλέπει την κατάσταση γιατί δεν αντιδράει; γιατί δεν αρχίζει να κόβει κλήσεις;
2. Η αστυνομία δεν το βλέπει, ο Δήμαρχος, οι σύμβουλοι δεν βλέπουν την κατάσταση, για ποιο λόγο δεν απαιτούν από την αστυνομία να αρχίσει να γράφει όσους παρκάρουν παράνομα και όσους οδηγούν υπερβολικά;
3. Και φυσικά πως επιτρέπουν οι Δημοτικές αρχές αυτό το χάλι με τα πεζοδρόμια και χωρίς να αντιδράει ούτε η αντιπολίτευση.
Και εδώ η λογικοφανής εξήγηση είναι ότι δεν θέλουν να τα έχουν άσχημα με τους δημότες που μπορεί να κληθούν να τους ξαναψηφίσουν.
Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι αν ένα μικρό ποσοστό κάνει την ζωή δύσκολη στους υπολοίπους στην πραγματικότητα η πλειοψηφία θα ευχαριστηθεί όταν θα μπορεί να ξαναπερπατήσει στο κέντρο. Τα μαγαζιά αν φοβούνται ότι θα χάσουν πελάτες στην πραγματικότητα θα δουν ότι όλο και περισσότεροι θα έρχονται όταν ξέρουν ότι ο δρόμος θα είναι ασφαλής. Η λωρίδα πεζοδρομίου που θα δωθεί ξανά στους πεζούς θα κάνει την απόφαση κάποιου να περπατήσει ευκολότερη.
Γενικότερα όσοι νομίζουν ότι θα θιγούν θα δουν ότι τελικά είναι καλύτερα. Οι μοναδικοί που θα είναι δυσαρεστημένοι είναι όσοι επιδειξίες θέλουν να περνούν τρέχοντας με 100 μέσα στην πόλη και με τέρμα την μουσική και όσοι θεωρούν ότι το να περπατήσουν 100 μέτρα για να πάνε εκεί που θέλουν είναι ντροπή....
Και ο φίλος μας αρχίζει την βόλτα του πάλι από τον κεντρικό δρόμο, όπου διαπιστώνει ότι δεν είναι και τόσο εύκολο να πάει από το πεζοδρόμιο.
Τα μανάβικα κλείνουν τελείως τον δρόμο με τα προϊόντα τους, τα σουβλατζίδικα το ίδιο, φτάνοντας στο κέντρο, εμπορεύματα από το βιβλιοπωλείο και τον Πετρόπουλο σε αναγκάζουν να πας από τον δρόμο και λίγο πιο κάτω φτάνουμε στις καφετέριες,καφενεία, εκεί όπου το πεζοδρόμιο είναι αρκετά πλατύ. Θα ήταν φυσιολογικό, λοιπόν, να είχαν αφήσει μια λωρίδα εξωτερικά και όχι εσωτερικά για να περπατάει ο κόσμος.
Δεν θέλει να χαλάσει την διάθεση του όμως ο φίλος μας και αποφασίζει (αναγκαστικά) να συνεχίσει την βόλτα του στον δρόμο, εδώ ο κίνδυνος προέρχεται από μερικούς οδηγούς είτε με αυτοκίνητα με πειραγμένες εξατμίσεις, είτε 4χ4 με φιμέ τζάμια που έχουν μια αίσθηση ότι ο δρόμος είναι πίστα για ράλυ, Αδιαφορώντας για τον κίνδυνο να πατήσουν κάποιον πεζό, επιταχύνουν επικίνδυνα.
Το ωραίο είναι ότι ο φίλος μας θέλοντας να βρει ησυχία αφήνει πια τον κεντρικό δρόμο και μπαίνει σε έναν παράδρομο όπου ένα από τα αυτοκίνητα τρέχει σαν δαιμονισμένο μες στο στενό αδιαφορώντας για τους πεζούς.
End of the Story
Μέσα από τα μάτια του προσπάθησα ίσως με μια δόση υπερβολής αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλης να αποτυπώσω την καθημερινή κατάσταση κυρίως στον κεντρικό δρόμο των Μοιρών.
Τα προβλήματα είναι γνωστά:
-Παρκάρισμα παντού αρκεί να μην περπατήσουμε καθόλου
-Επικίνδυνη οδήγηση ακόμα και μέσα στην πόλη αδιαφορώντας για τους γύρω μας ή έχοντας την μουσική στο τέρμα.
-Πεζοδρόμια που μόνο πεζοδρόμια δεν είναι αφού έχουν καταληφθεί από διάφορα μαγαζιά.
-Αδυναμία των πεζών να περπατήσουν με ασφάλεια, ιδιαίτερα για τους γονείς που έχουν παιδιά σε καροτσάκι.
-Γενικότερη αδιαφορία για τις συνέπειες των πράξεων μας (μιλάμε ενώ είναι ουρά πίσω μας, παρκάρισμα σε σημεία που κόβουν τις διαβάσεις ή την ορατότητα στις διασταυρώσεις.)
Οι αιτίες είναι γνωστές επίσης:
- Η κουλτούρα και νοοτροπία μας
- Η έλλειψη τιμωρίας γι' αυτές τις ποινές
Οι λύσεις είναι προφανείς επίσης:
-Καθημερινή παρουσία της τροχαίας
-Ξανά τα πεζοδρόμια στους πεζούς
-Δική μας συνειδητοποίηση ότι πρέπει να σεβόμαστε τους άλλους.
Τα ερωτήματα που σ' εμένα έχουν προκύψει είναι τα εξής;
1 .Η αστυνομία που περνάει καθημερινά από τους δρόμους και βλέπει την κατάσταση γιατί δεν αντιδράει; γιατί δεν αρχίζει να κόβει κλήσεις;
2. Η αστυνομία δεν το βλέπει, ο Δήμαρχος, οι σύμβουλοι δεν βλέπουν την κατάσταση, για ποιο λόγο δεν απαιτούν από την αστυνομία να αρχίσει να γράφει όσους παρκάρουν παράνομα και όσους οδηγούν υπερβολικά;
3. Και φυσικά πως επιτρέπουν οι Δημοτικές αρχές αυτό το χάλι με τα πεζοδρόμια και χωρίς να αντιδράει ούτε η αντιπολίτευση.
Και εδώ η λογικοφανής εξήγηση είναι ότι δεν θέλουν να τα έχουν άσχημα με τους δημότες που μπορεί να κληθούν να τους ξαναψηφίσουν.
Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι αν ένα μικρό ποσοστό κάνει την ζωή δύσκολη στους υπολοίπους στην πραγματικότητα η πλειοψηφία θα ευχαριστηθεί όταν θα μπορεί να ξαναπερπατήσει στο κέντρο. Τα μαγαζιά αν φοβούνται ότι θα χάσουν πελάτες στην πραγματικότητα θα δουν ότι όλο και περισσότεροι θα έρχονται όταν ξέρουν ότι ο δρόμος θα είναι ασφαλής. Η λωρίδα πεζοδρομίου που θα δωθεί ξανά στους πεζούς θα κάνει την απόφαση κάποιου να περπατήσει ευκολότερη.
Γενικότερα όσοι νομίζουν ότι θα θιγούν θα δουν ότι τελικά είναι καλύτερα. Οι μοναδικοί που θα είναι δυσαρεστημένοι είναι όσοι επιδειξίες θέλουν να περνούν τρέχοντας με 100 μέσα στην πόλη και με τέρμα την μουσική και όσοι θεωρούν ότι το να περπατήσουν 100 μέτρα για να πάνε εκεί που θέλουν είναι ντροπή....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου